به كي بگم تو پنجره
قفس نبود پرنده بود
هوا، هواي آشنا
صدا، صداي خنده بود

آخ كه چه روزگاري بود
تو بودي و ترانه ها
تموم تو، تموم من
تموم عاشقانه ها

آخ كه چه روزگاري شد
روزاي از تو كم شدن
روزاي خط به خط سكوت
روزاي تو روزاي من

به كي بگم
اهورا ايمان
 
به كي بگم غزل غزل
سكوت عاشقانه مو
صداصدا شكستنو
نفس نفس بهانه مو

به كي بگم سبد سبد
صبح سياه خنده رو
اسير قاب پنجره
قفس قفس پرنده رو

به كي بگم كه قصه ها
گلايه شد نفس نفس
از شب رنگين غزل
همين ترانه موند و بس

به كي بگم خط بزنه
خط به خط گلايه رو
وقتي نباشي واكنه
چتر سكوت و سايه رو